سروده ای از استاد خوبم جناب لولی وش

هر وقت آمدید کمی دل بیاورید
هر وقت آمدید کمی دل بیاورید
صبرم شکست کاش که آتل بیاورید
انگشتهای روز شمارم به دَه رسید
لطفا قلم ، و َ کاغذ ِ باطل بیاورید
در زیر پای ساعت من کوچه سبز شد
شادم کنید وُ بر لب ما کِل بیاورید
مفعول منم ، روی لبم فعل ِ بوسه مُرد
لختی شتاب کنید فاعل بیاورید !
از قاه قاه ِ خنده ی مهتاب خسته ام
بر این دهان ِ مسخره گر گِل بیاورید
از این هلال ِ ماه امیدی نمی چکد
شاید شما شبی رخ ِ کامل بیاورید !
+ نوشته شده در شنبه نوزدهم شهریور ۱۳۹۰ ساعت 0:47 توسط فرید آزاد
|