هم آغوش باران (فرید آزاد)
ظهورِ نامت ای باران / در این شب تلخیه پاییز
هم آغوشِ منِ خسته / بزن باران، بزن یکریز
کسی که عاشقش بودم/ مرا بی عشق ویران کرد
دلم را بی خبر بردُ/تنم یک گوشه زندان کرد
تمام کوچه های شهر/ پر از فریاد تنهاییست
شنیدم عابری می گفت/ که بغضِ شب تماشاییست
بزن باران که محتاجم/ به لمسِ بودنِ این تب
هم آغوشم بِشو شاید/ فراموشش کنم یک شب
فرید آزاد
farideternal@yahoo.com
لینک نقد هم آغوش باران در شعر پارسی

+ نوشته شده در دوشنبه هفدهم بهمن ۱۳۹۰ ساعت 0:28 توسط فرید آزاد
|